Manda carallo!

O pasado dia 22 de abril fixo 6 meses que naceu este periódico. Ocurríuseme a idea despois de ver como se poñía a xente con certos comentarios no libro de visitas de doncos.com. Eu pensaba que, con un pouco de sorte, igual algún que pasara por alí algún día poñía algo, e de vez en cuando iría publicando eu as cousas que fora atopando relacionadas co pueblo. E, como dixo o do chiste, equivocámonolos tres.
Seis meses despois estamos nas 7.000 (SETE MIL pro que non lle gusten as matemáticas) visitas, con unha media de 15 visitas por día. Eu xúrovos que conto as casas e a xente do pueblo, e non me imaxinaba que houbera tantos ordenadores en Doncos. Por aquí pululan personaxes tan enxebres como o ganadero e o gulio, de difícil pronunciación, como o zuzo, e por suposto a reina da festa, do mellor que houbo, a da mochila azul. De vez en cuando hai piques, de vez en cuando tamén sale a relucir algo de sexo, pero o que non falta nunca son lágrimas; ou polo menos é o que me pasa a min, que choro ca risa.
Pero o mellor é que a páxina está viva; que hai 9 redactores publicando cousas; que si non é un é outro; que veñen desde Andalucía, Cataluña, País Vasco e moitos outros sitios a vernos, e, sobre todo, QUE NON É DE NADIE, É DE TODOS, porque entre todos a facemos.
GRACIAS. Podedes estar orgullosos de ser de donde sodes.


Cambiando de tema e falando da encuesta, os resultados son os seguintes:
.- Allanar e arreglar o campo.... 43%
.- Deixalo como está................... 21%
.- Cambialo por un mellor.......... 14%
.- Facer un palco de 30 x 30 m. 14%
.- No sabe / no contesta.............. 7%

Alea jacta est.

Chulo eh?

quen sabe ande?

Postal de la Villa

A todos os navegantes, que investiguen de que ano e a única postal que se editou da Villa.
Un cargador de mechero para o movil, para quen o descubra

ABRIL

Algo terá a auga cando a bendicen

Pois o mismo que se lle aplica á auga se lle pode aplicar ó mes de abril. Chegou a primavera, e con ela os capullos... das flores. E neste mes naceron ilustres personaxes en Doncos. En dez días, escasamente, cumplense anos desde pandelo a outeiro, pasando por val de susán, e algún que está no medio dos dous e que non ten claro a que barrio pertenece.
Empeza o día 8 Santi, que cumple taitantos; síguelle o día 12 Pepín, o señor autobusero, que cumple taitantos e pico. Pasamos ó 16 e pasamos pola riega; alí o primogénito da familia pasa dos titantos, pero non se sabe ben como o leva. Chegamos o barrio de outeiro, zona sur. O que suscribe, o 17, cumple taitantos menos un; pero parece que ten taitantos menos dous. O final volvemos a pandelo, para que o 19 cumpla Carlos. A edade de este non se pode decir, porque nos deixa en vergüenza ós demáis.
En fin, visto os personaxes non é de extrañar que propoñamos abril como o mellor mes do ano, sin ningún tipo de discusión: qué sería de Doncos sin os gorgoritos de riega e meus no café, sin o suave devenir de Santi pista arriba ou pista abaixo, sin a mexada desde o castiñeiro o día de Santiago que estableceu como tradición Pepín, e sin o cachondeo e o arte en pleno danzón de Carlos. Inimitables e irrepetibles (gracias a dios).
Felicidades a todos.

A quén lle tocou...............???

Como dirían os idiomáticos da TVGa, "Velaí o tedes, rapaces:"

Pois iso, a ver a quén lle tocou o invento ese do minikuá. E tamén, manda carallo que abandonados somos que pasan os días e non nos acordamos de decir cal número foi o premiado no sorteo este.

(Por certo, que eu prefería, de tocar, que me tocaran os seis kilos de euros, e non o moniquas ese)

ALE, ALE, que salga o premiao!!!

Con nocturnidade e alevosía

Facendo gala da exclusividade que nos caracteriza, adiantándonos ó Mundo, ó País e incluso ó Marca; sin que aínda se fixeran eco as distintas radios e televisións locales de Doncos (que has hai), publicámola foto da reunión da executiva do BNG, donde se coceu a lista para as próximas eleccións municipais. Hai que reseñar que aparte da lista tamén se coceran empanadas e bizcochos.
Non están todos os que son, nin son todos os que están, pero a xuntanza valeu a pena. Na foto queda retratado un momento de esparcimento despois das duras negociacións, donde cada un está o seu aire sin nin siquera darse conta da cámara que lles está facendo a foto.
Ahora intentaremos colarnos nas reunións dos outros partidos políticos. Sabemos que está complicado, pero en canto detectamos o olor a empanada e chorizo somos capaces de calquera cousa.
Unha vez máis na brecha, doncosblog.

rum rum rum

Hay que ver como cambian os tempos, antes a xente quitaballe o escape para que rombara mais, e agora mirade, mandar manda chover me cago en to.

buscando a burra ¡So cabalo!

a mundin non o vin, pero burras habia unhas cantas, mira a ver se se parece algunha e mandolla.

cuanta amotooooooo

xavales como se nota que chegou a primavera