cuanta amotooooooo

xavales como se nota que chegou a primavera

Solo apto pre entendidos

Si señores, chegou o fin do inverno e para celebralo o menda maña vaise encher de pulpo a Pedrafita. Bueno e deixando a parte culinaria a un lado,tal e como se ve na instantánea o individuo realiza labores da época primaveril, pero... ¿Que carallo esta facendo?, ahh... non vale dicir que se encuentra haciendo aguas maiores ehh!!! que non e o caso. Aleee a romperse o seso. Bueno a pregunta de quen é o ejemplar que sale no retrato non é necesaria ou??

Rifas e rifos

Aleeee, xa vedes a que se esta cocendo... nunca se pensou en face-lo Santiago (a festa ehh) ata o mes de Xullo agás este ano. Ainda non escomenzara o ano e xa andaban a rapazas da comision empaquetandonos rifas a todos. Pois ben, xa sabedes o que hai:

un miniquad e miles de rifas,

non se trata neste momento tampouco de calcular as posibilidades de que nos toque o premio a nos, pero xa sabedes, pra que toque hai que comprar.

Pepe, pros amigos.

Si eu vos digo que este artículo vai en relación a D. José Bruno Antonio Francisco León Manuel Adonay Magdalena García de Vilouta, Santín y Valcarce, López Montenegro, Evia Miranda Sierra y Cienfuegos, o primeiro que ides pensar e que o cura que o bautizou tiña boa memoria; despois é fácil deducir que o susodicho era de casa boa. Pois si. Era o Conde de Villapún, o do palacio.
No artículo que vinculo neste ven detallada a súa biografía obra de Luis López Pombo, que según parece é do pueblo do lado. Si se le detidamente un pódese dar conta do que podería facer un tipo coma ese si chega a pillar internet como nos tempos de hoxe.
En fin, como decía algún emperador que non ven a cuento "el que no conoce su historia está condenado a repetirla"; así que non fagais coma os yankees e conocei o voso pasado. Nos podemos facelo, porque o temos; eles non, e así lles vai. Quod natura non dat, salmantica non praestat.
Chuchos e apertas.

Angelitos!!!!

Aquí está a reportaxe fotográfica da sección infantil e non tan infantil do entroido. O fotógrafo foi Maese Fernando; en caso de algunha reclamación dirixirse a el preferentemente. En caso de premio dirixirse a min sería o máis conveniente.

Foto recuperada dos arquivos historicos do pobo.
Parte deles forman o equipo de redacción deste noso xornal. O Director Xefe, xa daquela, andaba nas verzas ou mellor dito de viaxe. O sr Inselmo xa prometía de pequeno. Que pelazo tiñamos todos!!!!!!!!!!!!!
Sería a auga do Vao a que no lo conservaba???????????? De confirmarse esta sospecha o Teo pouca bebeu.
Ata a proxima e seguirse conservando así de ben.

Para abrir boca.....

Bueno, a primeira na frente: Desenfocada. Tranquilos que todas as demáis estan mellor feitas. De todas formas escollín esta foto pra abrir boca (E nunca mellor dito, vaia caverna) porque é o momento máis esperado de toda a noite: A da mochila azul moi aproximada ó seu roxoncín, quen sabe con qué intencións....
Sorte que deixamos a cámara encendida na mesa, apuntando ben, e lle deixamos posto un detector de situacións como a que mostramos.
Pra outro dia meto máis....

Fijádevos como se cuida a xuventude do pobo

¿Alguén trouxo a sardiña?

Mentras se prepara o reportaxe fotográfico, e seguimos a negociación con Dez Minutos e Hola para a publicación das exclusivas, vamos repasar someramente o que alí aconteceu tal día como o sábado.
Xa pola mañá cedo chegaban noticias luctuosas do barrio de pandelo, e tras varias consultas telefónicas o sanedrín decidiu manter os actos organizados o largo do día.
As tres e media chegaron os primeiros nenos disfrazados ás dequintas, mentras nos aínda estabamos montando o tinglado no café. O ceo non deixou de enviarnos auga, supoño que facendo un guiño para ter reservas pro whisky, e non houbo momento que escampara nin un poouco siguiera. Esto levou a cambiar os planes de recollida de chorizos e toucín polo pueblo. En vez de eso houbo baile infantil, unha pota das grandes de chocolate, globos, serpentinas e moito fotógrafo inmortalizando o momento. Os crios estaban todos espectaculares.
E despois pasamos xa o entroido dos grandes. O maestro asador Souto preparou o churrasco no taller de Espín, e pudemos contemplar o grado de previsión da xente: non había naide sin navalla! Entre chicho e chicho un grolo e despois asalto a barra.
Os disfraces exibidos foron do máis variopinto: o da mochila azul moi logrado, hasta se pode decir que estaba boa :) o dos capirotes de blanco inmaculado. Varios máis de muller (e increible a fijación dos tios por disfrazarnos de muller), a dos monster, o sheriff, minnie mouse, e varias visitas que fomos recibindo o largo da noite, desde a guardia civil, a varios indescriptibles.
Pero como dicen que vale máis unha imagen que mil palabras, e eu non sei tantas palabras, vamos esperar a que aparezan as primeiras fotos.

¡¡EXCLUSIVA!!

Xa temos as primeiras fotografías do carnaval, gracias ó esforzo do enano infiltrado que se colou nunha proba de vestuario dos individuos en cuestión.
Parece ser que os dous interfectos teñen a intención de ir disfrazados de árabes, e que nun momento da proba unha rafaga de aire lles fixo volar o turbante, deixando á vista o método de sujeción. Ahora están baraxando sujetalo cunhas puntas, porque cas trenzas téñeno bastante complicado.
Seica teñen pensado poñer un anuncio no periódico para solicitar mulleres pra completalo harén. O parecer queren chegar ás duascentas.
Noutro orden de cousas temos que facer referencia ó cumpleanos pasado da rapaza que sale na foto: Ana. Esta felicitación teríamola que haber posto o día 8, pero como foi día santo houbo que pospoñelo (si cola, cola). En canto ó número de anos varía según as fontes: 23 según a organización, 26 según a policía municipal e vintetantos según D. Félix. Moitas CONGRATULEIXONS!!!