Riau, riau, riau, viva la banda!

Pois eso, que viva. O próximo sábado cena da banda de música (por decir algo) en As Nogais, e máis concretamente no Fonfría. Haberá música, comida, música, bebida, música, actuación en directo da banda, música, cante jondo, música e festa a rachar. Os da banda están mirando a ver si traen algo de música.
Tras moito poñerse de acordo, parece ser que a entrada será gratuita, pero que haberá que pagala cena.

DJ Kecambie igual actúa como igual non. A súa meta é noiteboa, e quere estar fresco para ese día. Non obstante informacións recientes indican que a provisión de Tullamore (a ver si aprendemos a escribir dunha vez) aumentou no Fonfría de forma espectacular. En caso de que eso sea certo posiblemente actúe, si non cai antes.

Por cierto, a ver si alguén se anima a poñer algunha noticia por aquí, que a min as horas non me dan para máis.

Hala, por un pouco.

Pero mira como beben...

...los peces en el riooooo.
Que non se diga que en Doncos non hai troula. Con eso de que xa levamos máis dun mes sin montar ningunha parece que nos están pruindo as uñas por liala.
Realizadas as pertinentes xestións, e mantidas as oportunas conversas telefónicas, estamos en disposición de anunciar que o día de Noiteboa, despois de cenar, cada un na súa casa, celebrarase no café de Vitor unha festa rachada para convecinos y similares. Eu díría que a partir das 12 da noite é unha boa hora para irse xuntado e celebrar.
Xa temos unha boa parte de confirmacións de asistencia. Ahora solo falta que o resto se vaia apuntando aquí e comuniquen o que hai que comprar de beber.
Non será de obriagado uso o frac nin o traxe de chaqueta.
Será de obrigado uso a disposición a pasalo ben.

Doncos vai ben!

Todo por la patria!

Hoxe queremos felicitarnos polo bon restablecemento dun dos membros ilustres do pueblo, que en días pasados mantuvo en bon lugar a honra de Doncos polo mundo adiante.

Aquí ó lado podedes ver o recorte do xornal donde saliu publicada a noticia. Si se pincha en él faise máis grande (o recorte, ojo).
Qué decir da valentía ca que actúan as forzas do orden. Seguro que un dos nosos comentaristas habituais, o motero, se verá reflexado neste articulo, por aquelo de que os dous son do mismo gremio.

Bueno, ahí queda o noso recoñecemento para o acto levado a cabo, e os mellores desexos para que, unha vez curado o esguince, as sesións de rehabilitación sexan o máis levadeiras posibles.

Fuerza y honor!!

Doncos en peligro de extinción!

Pois si señor. Doncos está como o burro, en peligro de extinción.
Máis da mitade dos apelidos da xente en xeral (os Borbós non contan), procede de topónimos. E este pueblo non iba a ser unha excepción. Polo visto contaba con unha boa representación en Galicia e incluso polo mundo adiante. Cheguei a ver xente apelidada Doncos escribindo en foros arxentinos.
Peeeeeero, según as últimas novas, non queda en Galicia nadie que se apelide Doncos de primeiro apelido, e tan solo 7 personas que o levan como segundo.

Rapaces e rapazas, esto hai que evitalo como sexa. Hai que poñerse mans á obra. Se non queda o apelido, polo menos que quede o pueblo. Absterse os que teñan a enfermedade do burro, que con todo o que ten e o pouco que lle queda.

A placa que non era tal placa

Houbo moita xente que lle preguntaba á comisión do ano pasado sobre a placa que lle deron os pequenos a Espín. Querían saber que se lle puxera, cal era o dibuxo, etc. Incluso o propio interesado tamén preguntaba por ela, para saber como se fixera. A cousa tiña miga. Hoxe, despois de unhos meses, imos desvelar os misterios que envolveron o acto.

A cousa empezou con unha reunión da comisión estilo Zapatero-Bono, pero vía móvil, que somos máis modestos. "A ti que che parece?, a min ben, pois chama ó outro e pregúntalle, e eu chamo a este a ver que dice, e despois chamámonos e vemos..." Unha vez aprobado o acto por unanimidade estilo "fai o que queiras e deixa de dar a tabarra", elaboramos a placa.
Simplemente é unha base de metacrilato transparente ó que se lle añade unha capa de vinilo rugoso impreso co motivo que se queira poñer. A verdá e que queda resultón o invento.
Despois, á hora de entregala, tiñamos na festa a medio pueblo traballando: Elvira de Sacristan reunindo crios para subir ó palco. Cabrito encargouse de levar a Espín hasta un punto do campo para que o enfocara o cañón de luz. Os da orquesta poñendo a música.

Pero o máis curioso do caso é que o autor da placa foi... Espín. El foi o que fixo a foto. Nos solo lle puxemos as letras.

Xa temos periódico!

Hola, moi boas. Benvidos a Doncos, ou mellor dito ó blog de Doncos e toda a comarca; que nadie se sinta excluido por non ter pedegree :)

Ahora que me sinto inspirado vou tratar de contarvos o por qué desta páxina. Pois resulta que últimamente no libro de visita de doncos.com hai unha serie de persoas que se dedican a escribir bastante a menudo, dando noticias, protestando, facendo dibuxos, etc, etc. Vendo eso ocurríuseme crear un periódico dixital (non confundir cos que se pasa a páxina co dedo), co obxetivo de que a xente que anda polo mundo adiante siga mantendo os vínculos ca terra, e podan exaltar a amistade máis días que o de santiago pola noite.

Espero que nesta páxina podan ter cabida todo tipo de ideas, reportaxes, fotos, comentarios, chistes, e todo aquelo que nos leve a encender o ordenador e entrar aquí para ver o que pasou nas dequintas, en outeiro ou incluso no barrio de pandelo. Que nos informe das festas, reunións, momentos, paisaxes, óbitos, etc, a nos os que estamos nas cataluñas, andalucías, ou incluso en La Coruña (dos do país vasco non decimos nada que están de incógnito).

Imos necesitar colaboradores. Xente que sepa escribir polo menos con dous dedos, que non lle importe chismorrear do que pasa, pero sobre todo que sepa algo do que pasa. Cando queirades publicar algo solo tedes que mandarme un correo para darvos unha conta aquí e poñer o que se vos ocurra. Para facer comentarios ás noticias non fai falta conta.

Finalmente si alguén quere deixar unhas cervezas pagas en algún bar non faltará quen as tome.

Chuchos e apertas.